Drie koningen

Gemeente van onze Heer Jezus Christus; 
Lieve mensen van God


Het gedicht, dat u op dat extra blaadje kreeg aangereikt,
zette mij op een wat andere manier dan anders aan het mijmeren …   
Meer associatief. Het wordt dan ook een ander soort preek.

Mooier  dan met Jesaja 60 kun je een nieuw jaar niet beginnen!
Jesaja vertelt de inwoners van Jeruzalem
nog eens wat de bestemming is van Jerusjalaïm:
die bestemming ligt in de betekenis van die naam: stad van vrede,

Sta op en schitter, je licht is gekomen,
over jou schijnt de luister van de HEER.
Duisternis bedekt de aarde
en donkerte de naties,
maar over jou schijnt de HEER,
zijn luister is boven jou zichtbaar.


Jesaja schetst het beeld van een aarde,
waarop de mensen leven in het donker.
Een aarde waarop mensen worden onderdrukt
door absolute koningen en heidense goden.
Van die ellende heeft ook Jeruzalem zijn portie volop gehad…
Haar inwoners leefden jaren in ballingschap.
Maar, nu roept Jesaja uit,
over jou – Jeruzalem - schijnt de HEER,
zijn luister is boven jou zichtbaar.

Dat is geen voorspelling van de ster uit onze andere lezing,
maar duidt Jeruzalem zelf aan als lichtbaken in een wereld vol duisternis.
Van hieruit schijnt Gods licht over de wereld,
van hieruit klinkt zijn woord tot aan de einden der aarde…

Open je ogen, kijk om je heen: ze stromen in drommen naar je toe;
je zonen komen van ver,  je dochters worden op de heup gedragen.

De zonen van moederstad Jeruzalem komen terug.
Ze waren ver huis…
De dochters worden op de heup gedragen…
Het is God zelf die ze thuis brengt,
hij draagt zijn mensen zoals je kinderen draagt.

Jesaja schetst een beeld:  
Vader God brengt de kinderen van moederstad Jerusjalaïm terug naar huis.

Dat is geen voorspelling van de oprichting van de staat Israël in 1948.
Het de constatering van een feit in 539 voor Christus: de terugkeer uit de ballingsschap.
en het is een beeld waarin verteld wordt dat God
zijn kinderen, zijn mensen tot hun bestemming brengt.  

 

Je zult stralen van vreugde als je het ziet,
je hart zal van blijdschap overslaan.
De schatten van de zee zullen je toevallen,
de rijkdom van vreemde volken valt je in de schoot.


Vreemde volkeren wenden zich naar Jerusjalaïm.
Uit Midjan en Efa komen ze, met kameelladingen goud en wierrook.
En mirre??? vraagt een slimmerd.
Goede vraag.  Ik kom erop terug!

* Het is de bestemming van Jerusjalaïm
om een lichtpunt te zijn te midden van ’s werelds duistere wolken
Ze is de bestemming voor mensen onderweg  naar thuis… bij Israëls God.  
* Jeruzalem,  een stad die haar naam eer aan doet: Jerusjalaïm: stad van Sjaloom – oord van vrede.
Jeruzalem is een makoem; een plek waar het leven goed is.

De joodse gemeenschap noemde Amsterdam bij die naam: Mokum.
Maar als Amsterdam zo een MOKUM kan zijn,
waarom dan niet ook Andijk en Wervershoof…
Mokum: plek waar het leven goed is?
Waar mensen tot hun bestemming komen,
waar mensen elkaar psalm 72 toezingen
met de woorden van Huub Oosterhuis

Vrede voor jou en voor jou  -  zou het worden en blijven.
Mensen tot rust gekomen    -  pleinen hemelse vrede,  -  amen zou het, ja amen!

“Vrede voor jou, vrede voor jou, Dat klinkt bekend…  
We zongen ons verlangen uit naar vrede en tegelijk ons vertrouwen op de belofte.
Vrede voor jou …Een klein liedje, dat in al zijn eenvoud de kern raakt van Psalm 72.
verlangen naar… en vertrouwen op…  het vrederijk dat komt.

Met de geboorte van kind in Bethlehem, begint er iets dat zo totaal nieuw is,
dat het alleen met oude woorden kan worden beschreven.  

Wat Mattheüs beschrijft in dat overbekende verhaal van die magiërs,
is ongekend. De machtigen der aarde betuigen in het kleine Judea
hun respect voor een koningskind.
Dat is nog nooit vertoond.   
Aan welke Israëliet hebben de koningen der wereld ooit zulke geschenken aangeboden: goud en wierrook…  [Ja, ja O.K. ook mirre…]

Ongekend? Totaal nieuw? Jawel… maar om het onvoorstelbare te verbeelden
om het onzegbare toch onder woorden te brengen…
herinnert Mattheüs zijn lezers aan een oud verhaal.  

Salomo… kreeg ooit hoog bezoek. Weet u nog?
In de stad van sjaloom ontving de koning van Sjaloom
een vorstin die hem overlaadde met geschenken: Goud en wierrook.
Salomo?  Sjaloom-o  - Vredevorst…  Zoon van David.
Mattheüs vertelt op die manier dat Jezus is: Zoon van David! Vredevorst.

Maar Mattheüs weet dat deze Zoon van David, niet als superman,
sprookjeskoning of toverfee door het leven zal gaan,
maar dat er aan zijn missie… lijden en dood te pas komt.

Dit kind wordt een koning, met mirre gezalfd.  
Dit kind is de Messias, de Gezalfde,
Lang verwacht…Vervulde belofte
Een gezalfde, die heeft geleden, is gestorven, en begraven.
Een gezalfde, die - als opgestane Heer - de koning van ons leven wordt.
Daarom heeft de evangelist die mirre toegevoegd.

Vrede voor jou en voor jou  -  zal het worden en blijven.
Mensen tot rust gekomen    -  pleinen hemelse vrede,  -  amen zou het, ja amen!

Pleinen hemelse vrede… Bejing?  Ja, maar ook… Wervershoof.
Mensen tot rust gekomen? Jeruzalem? Ja maar ook… Andijk.

Ik kreeg ook dit jaar weer een nieuwjaarskaart van een studiegenoot.
Zijn naam is Sjon Donkers. Sjon is ziek, al jaren. Beenmergkanker.
De artsen hebben zijn ziekte zodanig onder controle,
dat hij zijn werk als pastor in de buurt van Zoetermeer
met vreugde en passie kan doen. Hij is  een zeer verdienstelijk dichter…

Sjon heeft zich laten inspireren door het beeld van de Erasmusbrug.  


Verbeeld mij een brug
verbindend tijden
van leven.

Met pijlers in onzeker
diep zwart water
dat ondoorzichtbaar
schuurt langs het verhaal
met nog zoveel witte pagina’s.

Stil is het op de brug
taal noch teken van
betekenis
op de talloze uitgestrekte
onomgeslagen bladzijden

Zet een stap terug
twee maar
een vooruit
opnieuw.

 

verbeeld mij dan een
overkant
waar een onzichtbaar
Verlangen
schoorvoetend oplicht
tussen verticale grijze
flarden lege mist
die langzaam oplossen
als ik mijn adem laat vieren
en voel dat het verhaal
diepte krijgt

Zet een stap
terug
maar een vooruit
opnieuw

verbeeld mijn een
Vergezicht
taal die aanspreekt
en verhalen draagt
weeg de woorden in mijn

schrijf de lucht en de wolken
het avondrood en het
morgenblauw
je ogen en je schouders
als een kleurpalet aan
elkaar
heel de weg

 

Sla een bladzij om
en lees
opnieuw


Waar een brugnormaliter twee oevers verbindt… verbeeldt de dichter zich een verbinding tussen twee tijden van leven.

Tussen Midjan en Israël, tussen Babylon en Jeruzalem – zou Jesaja zeggen.

Hoe sla je een brug tussen
een periode van angst en één van geborgenheid…
tussen een tijd van rouw en één vol levenslust…
Om van de één naar de ander te geraken,
moet je die brug over…
Dat is spannend,  je houdt je adem in.

De wijzen zien – te midden van de duisternis - een ster.
Zullen ze gaan? Dat wordt dan een reis door de nacht.
Donker doodswater vol onzekerheden schuurt langs hun levensreis.
De koningen maken een keuze: Ze gaan de brug over.
van heersen naar dienen?  
is dat niet een brug te ver?
Spannend! Ze houden hun adem in. 

Ook wij staan voor keuzes…
Je gaat de brug op!
Het zal toch niet de bietenbrug blijken?

Het is 6 januari
nog 359 dagen dagboek vol witte pagina’s
en niemand weet, wat daarop zal staan geschreven.
Spannend! Je houdt je adem in.  

Je zet een stap en dan weer twee terug.
Je loopt achteruit… maar toch één vooruit!  
Nog een keer!


De dichter verbeeldt zich een overkant …
een land waar het leven goed is…  
het gras groener dan hier.
Verlangen… met hoofdletter – naar de overkant

En daar… in die nieuwe tijd van leven:
“Vrede voor jou. Vrede voor jou!”
Verlangen en Vertrouwen allebei.
De mist lost op. De spanning is eraf
Je wordt ingeademd.

Schriftgeleerden vertellen dat de magiërs
in Bethlehem moeten zijn.
Hij zal de zoon van David zijn -
Het verhaal krijgt diepte.

Je gaat nog maar één stap terug –
maar ook een vooruit en nog één.
het schiet niet op… maar een optimist vertelt je
dat het de goede kant opgaat.

Hé,  kijk die ster is er weer…
Zoals gezegd: Het verhaal krijgt diepte.

En dan… vanuit die diepgang ontstaat er Vergezicht
We vinden moed om te schrijven….
Die witte bladzijden Nieuwjaar worden gevuld
Je schrijft… Wat schrijft je? Geschiedenis? Ja – Nee – Toekomst!

De magiërs schrijven geschiedenis: Kijk, hier … de zoon van David.
Ze schrijven toekomst: met koninklijk goud; met goddelijk geurende            wierrook; met mirre voor een, in dubbel opzicht - gezalfde

De stap op die brug maak je alleen. Het is er oorverdovend stil.
Maar al geschiedenis schrijvend zie je de ogen van hem of haar
die naar je omziet … toekomst creërend ontwaar je de schouders
van degene die je lasten helpt dragen… dag aan dag –
van avondrood tot morgenblauw -  dag aan
dag --- jaar na jaar

* Geve de Heer dat we in 2013 mogen leven als mensen met een hart van goud
* Geve de Heer dat onze liederen en gebeden mogen zijn als wierrook voor  
   Gods aangezicht .
* Geve de Heer dat we in 2013 mogen leven, als ware navolgers van het kind 
   dat in Bethlehem geboren werd en Jeruzalem tot haar bestemming brengt

Ik verbeeld me een brug,
tussen alle steden en dorpen van de wereld aan de ene kant
en een nieuw Jerusjalaïm aan de overkant.  

Ik verbeeld me dat al die steden en dorpen worden tot een plek
waar het leven goed is: een waar Makoem. 
Stel je voor: de wereld… één groot Mokum.

Nog een keer oosterhuis:
Vrede voor jou...
Wij die dit zingen, wat zullen wij hopen en huilen en smeken
Kom toch haastig  - vandaag nog!  en dood zal niet meer zijn.

Dat het in 2013 zo mag zijn – Amen.

Bureau Co-Libris
de eenmanszaak voor de geloofsgemeenschap