Typ-hier-de-titel

Lieve mensen van God

Deze week vertelde iemand een klein verhaaltje over een dominee uit haar jeugd. Die man sliste een beetje en begon zijn Pinksterpreek met de vraag:

Vindt u het ook zo moeilijk om Pinksteren te vieren?
Kerst is simpel! Dan is er een kindje en een kribje
Pasen is al moeilijker, dan is er een kruis en een open graf.
Maar wat moet je nou toch warempel met Pinksteren? 

Tja, dat geslis daar kun je wel om lachen, hoewel…
De vraag is echter wel reëel. Pinksteren, de uitstorting van de Heilige Geest.
Wat moet je je daar nou toch in hemelsnaam bij voorstellen?


In het verhaal dat ik voorlas ging het vooral over de wind.
De wind die je niet kunt zien, maar die er wel is, dat voel je.
Ik denk bij Pinksteren het liefst aan zo’n heerlijk windje
dat op een warme zomeravond wat verkoeling brengt.
Zo’n verfrissend windje dat ervoor zorgt dat je het uit kunt houden…

Een verfrissend windje, dat je nodig hebt om je hoofd even schoon te laten
waaien – zo’n windje dat alle nare en sombere gedachten meeneemt
en ergens in de zee laat plonzen.

Hoe stond het ook weer in ons verhaal van vandaag?
Het verhaal vertelt dat de vrienden van Jezus bij elkaar zijn.
Jezus is naar de hemel gegaan. Ze zijn zonder hem achter gebleven…

Het is vandaag feest in Jeruzalem, maar de vrienden van Jezus zijn niet
vrolijk.
De een zegt: Ik vind er niks meer aan, nu Jezus er niet meer is.
De tweede is zo verdrietig … Hij heeft helemaal geen zin in feest.
De derde ziet dat hele depressieve zootje aan en denkt: Dit moet niemand zien.
Hij doet de ramen dicht, de luiken er voor en de deuren gaan op slot.

Daar zitten ze dan…
buiten is het feest… binnen is het een en al somberheid.  Ze voelen zich in de steek gelaten. Jezus, hun beste vriend is zomaar weggegaan. 

Dat is naar. Het is donker geworden in hun leven.
Zo zwart als de nachtkaars… zo donker als de nachtparel.
Jezus is weg!


Zomaar? Zomaar zonder iets te zeggen?
Nou nee dat niet. Hij heeft beloofd dat hij terugkomt  als trooster.
Hij heeft beloofd dat God, die  eerst iets van zich liet zien in Zijn Woord  – de Bijbel
God, die iets van zich liet zien in Zijn Zoon  – Jezus van Nazareth
die God zal zichzelf laten zien door Zijn Geest – De Heilige Geest.

Die Heilige Geest is iets dat je niet kunt zien, maar wel kunt voelen.
De Heilige Geest is zo iets als de wind….die je hoofd schoon waait –
Een wind die alle nare en sombere gedachten meeneemt
en ergens in de zee laat plonzen.  Weg ermee!
Niet bij de pakken neerzitten, maar opstaan!

Ssst… opstaan?
Ja na de nachtkaars is er een kaars van opstaan, dat is toch logisch??
Nou logisch? Jawel, denk eens goed na.
Jezus is gestorven en begraven… en met Pasen: Opgestaan!

Iemand moppert een beetje en zegt: Ja, hallo! Jezus.
Maar wij zijn Jezus niet!! Ja wel! Wij zijn Jezus wel. Nee niet ik alleen, of u alleen,

of Hanna of een van de
vrijwilligers… Nee, maar allemaal samen kunnen we doen wat Jezus deed: 
blij zijn met de mensen om ons heen…

Alle zinnetjes en gedachten in ons hoofd, die lijken op zinnetjes als:

Ik vind er niks meer aan!
Ik heb helemaal geen zin in een feest!
Ik ga naar mijn kamer en ik doe de deur op slot!

Al dat soort nare, akelige zinnetjes worden a.h.w. uit je hoofd geblazen
en er komen allemaal hoera-achtige zinnen voor terug. zinnen die kriebelen en
prikkelen. Zinnen die je vrolijk maken… en als jij vrolijk bent worden de
verzorgsters dat ook  en als de verzorgsters vrolijk zijn,  worden de andere mensen ook vrolijk…  Het wordt hier nog de Vrolijke Hop

Ik weet het best hoor.
Het is niet altijd leuk om in de hoge hop te wonen
maar toch… we mogen samen proberen er iets moois te maken.
Dat lukt de ene dag beter dan de andere. Ik weet het!
Maar wie denkt aan Jezus die is gestorven en begraven en weer opgestaan,
die mag best een keer somber zijn… maar hoeft niet somber te blijven.

De heilige Geest voelt als de wind die nare, akelige zinnetjes uit je hoofd
komt blazen.  Daar komen hoera-achtige zinnen voor terug.
Zinnen die kriebelen en prikkelen.
Zinnen die je vrolijk maken.

Dat het zo mag zijn

Amen