Startzondag met Marcus 9: 30-37

Gemeente van onze Heer Jezus Christus; 
Lieve mensen van God.

In evangelielezing horen we hoe Jezus zijn discipelen onderwijst.
Hij hoeft hèn niet te vertellen dat er in die tijd heel verschillende
ideeën bestaan over de door God beloofde Messias.
De een verwacht dat het een priester zal zijn,
die godsdienst in zijn zuivere vorm zal herstellen;
een ander rekent op een profeet,
die tekeer zal gaan tegen de machthebbers.
Weer een ander denkt dat de Messias een koning zal wezen,
die – desnoods met geweld – zijn volk komt bevrijden.

Maar Jezus kondigt zichzelf aan als: de lijdende knecht van de Heer,
een Messias die gaat door het land van de dood en op de derde dag opstaat.
De discipelen begrijpen het niet, maar stellen ook geen vragen.
Sommigen durven niet en dat is herkenbaar… 
Wat zullen de anderen wel niet van me denken als ik vraag naar het “waarom” van Golgotha?
Ze zullen me wel dom vinden als ik niet snap waarom Jezus Messias moest lijden en sterven en opstaan.

Anderen stellen dat soort vragen niet, omdat het antwoord hen niet bevalt.
Jezus laat zien dat kwetsbaarheid een kracht is…
We weten dat het waar is, maar ten diepste gaat die gedachte er bij ons niet in.

Lijden als een zinvol aspect van het leven;
daar hebben we de grootst mogelijke moeite mee.
Een ander belangrijker vinden dan jezelf… 
Nee, het hemd is nader dan de rok.
Linkerwang, rechterwang?? Ja, me hoela!

Die afwijzing van Jezus’ fundamentele grondhouding is niet nieuw.
Zijn discipelen discussiëren ook al over wie de belangrijkste zal zijn in het
koninkrijk. Ze steggelen over de ministersposten in het kabinet, waarvan Jezus de premier moet worden.
Dat is andere koek dan… lijden en sterven!
Typisch, de opstanding noemen we dan niet. Herkenbaar, vindt u niet?

En wij?
Wij staan aan het begin van een nieuw seizoen. We vieren startzondag.
Wij, de gemeente van de Heer, die zijn vrienden  – u en mij dus – aanspreekt
met de vraag: Waar hadden jullie het over onderweg?

Ze zeggen niks,
Ze snappen niet waarom Jezus de rol van “de lijdende knecht” op zich neemt,
maar ze begrijpen donders goed dat het gedoe over hun eigen belang
niet past bij de manier waarop Jezus in de wereld staat.

Vandaag stelt de Heer ook ons de vraag: “waar hadden jullie het over onderweg?” 

Eigenlijk zouden we dan moeten zeggen:
Nou Heer, wij hadden over de Grieken… en dat ze  in de euro moeten blijven,
omdat we dan later, als de crisis voorbij is, weer veel geld aan kunnen verdienen?

Maar wij lijken op de discipelen… We zeggen niet wat we eigenlijk zouden moeten zeggen, want we weten donders goed dat de gewone Griekse man en vrouw in de straat, te weinig hebben om van te leven en nog net te veel om dood te gaan.
En in zulke gevallen vraagt Jezus solidariteit van zijn volgelingen.

Maar die grondhouding van barmhartigheid wil er bij ons niet in…
Desmond Tutu, de Zuid-Afrikaanse emeritus aartsbisschop, is in ons land.
Hij benadrukte nog eens dat we allemaal kinderen van een vader zijn,
broers en zussen! Dat kun je niet letterlijk genoeg nemen.

Als iemand ergens op deze aarde armoe lijdt, roepen wij echter al heel snel:
eigen schuld…We willen er best iets aan doen, mits dat ook in ons eigen belang is…  
We steunen allerlei goede doelen, want je kunt er de straatprijs of de jackpot of een splinternieuwe BMW  mee winnen.

Bij Jezus is solidariteit is belangeloos…
Het is je liefde voor God, die gestalte krijgt in jouw liefdedaden.
Het is de liefde van God, die vorm krijgt in menselijk handelen.

 

Komen we in het nieuwe seizoen hierheen om een plek in de hemel te verdienen …
of komt u belangeloos, omdat u sowieso de Heer wilt loven en prijzen,
omdat u uw leven wilt spiegelen aan Gods Woorden,
uw levenswijze aan die van Jezus? 

Jezus neemt een kind op en zet het in het midden.
Hij zegt: Wie in mijn naam één zo’n kind bij zich opneemt, 
neemt mij op;  en wie mij opneemt, neemtniet mij op,
maar hem die mij gezonden heeft.

 

Het doet me denken aan huize Hakizimana in Burundi.
In het huis van dominee Sylvestre en zijn vrouw, wonen zeven kinderen.
Vier van henzelf en drie die na de burgeroorlog zonder ouders achter bleven.
Ze hebben die kinderen opgenomen in hun huis, niet omdat zij zo graag meer
kinderen wilden, maar gewoon omdat die kids er ook niets aan kunnen doen,
dat hun ouders de oorlog niet hebben overleefd.


Marcus vertelt dat Jezus een van de weeskinderen uit zijn tijd in het midden
zet en zijn volgelingen uitdaagt zo’n kind op te nemen.
Dat is ook een oproep aan ons… 

Hij roept ook u en mij, om op de een of andere manier,
mensenkinderen op te nemen in een kring  vol liefde;
In een familie, die van hen houdt;
In een gemeente waar naar hen wordt omgezien.

Er zijn legio kinderen die buiten zo’n kring van liefde opgroeien.
Ze zijn net zo weerloos en afhankelijk als de anderen?

In Boekarest, een van de hoofdsteden in de Europese unie, wonen ze – letterlijk – in de riolen.  De enige warmte die ze ervaren, komt van een ondergrondse buis van de stadsverwarming. Ze leven als ratten… Zo worden ze ook genoemd.

Weerloze kinderen. Er wordt misbruik gemaakt van hun kwetsbaarheid …
Ze worden gedwongen tot kinderarbeid; om kindsoldaat te worden;
Ze krijgen te maken met geweld; seksueel misbruik, kinderporno…
Dat lijkt allemaal ver ons bed, maar maakt het iets uit of ze Roemeens
spreken of Nederlands?  

Hoe zou het zijn voor een kind als die kring van liefde om je heen, verbroken
wordt?
Is er voor mij wel plaats in dat nieuwe samengestelde gezin? Het simpele feit
dat de liefde van een stief-ouder niet vanzelf spreekt, doet zo’n pijn!

Jezus zegt: “Als jullie zo’n kwetsbaar mensenkind opnemen in je kring van liefde,
dan neem je mij op. Want ook ik ben zo’n kwetsbaar mens…
Hoe kwetsbaar? Dat laat ik zien op Golgotha.

Daarom begint dit stukje met die z.g. aankondiging van het lijden.
“Als je mij opneemt in jouw kring van liefde… zegt Jezus,
dan neem je degene op die mij gezonden heeft…
Dan krijgt de LIEFDE zelf een plaats in jouw kring.
Als je GOD opneemt in je leven;  
als je IK ZAL ER ZIJN VOOR JOU een plek gunt in je bestaan,
dan strekt jouw zorg, jouw betrokkenheid, jouw liefde zich uit naar alle mensen,
naar de hele schepping!

Dan ontwikkel je een levensstijl die past bij die ene NAAM.

Dan zet je je eigen belangen tussen haakjes omwille van die NAAM
Ik zal er zijn voor jou! Die NAAM betekent: recht en vrede voor iedereen,

Als we ons recht op vrije meningsuiting in deze post-christelijke samenleving
nou eens zouden gebruiken om films te maken over de hoop, die in ons is;
de hoop op een wereld die lijkt op Gods koninkrijk…  
Als wij, volgelingen van Jezus, nou eens zouden laten zien dat we geloven
in een God mensen oproept tot het doen van recht en het stichten van vrede…
Als het christelijke westen zich nou eens zou laten kennen als een kring van liefde.
Als wij ons in het nieuwe seizoen eens zouden manifesteren
als een gemeenschap die begaan is met de aarde en allen die daarop wonen.

Deze kleine gemeente mag de boodschap van de bijbel vertalen
naar een duurzame samenleving van recht en vrede.
We mogen een gemeente worden, ten dienste stelt van mensen,
zoals Jezus dienstbaar was.

We mogen een kring van liefde zijn, waarin we degenen die onder liggen opnemen,
zodat ze kunnen opstaan. Zou zo’n die kring van liefde blijven krimpen?  Vast niet.

In zo’n kring van liefde passen geen mensen die zichzelf belangrijk maken,
die hun haantje koning willen laten kraaien. 
Het is een zaak van geloof, hoop en liefde…

Geloof
in een God met een prachtige naam: Ik zal er zijn voor jou!
Die naam wordt geloofwaardig als wij er zijn voor de ander!
De Hoop
op Gods koninkrijk houdt ons gaande.
Het is niet hopeloos.  Zijn naam luidt: Ik zal er zijn voor jou!
De liefde van die God
, zal zichtbaar worden in daden van menselijke
solidariteit



Laten we, met Gods liefdevolle naam als kompas, een nieuw seizoen ingaan.
Laten we proberen recht te doen en vrede te stichten…

Hoe je dat doet?  
De eerste lezing eindigde met:

“Blijf de HEER,uw God, volgen en heb alleen voor hem ontzag.  
Leef zijn geboden na en luister naar hem; dien alleen hem en blijf hem toegedaan.

That’s  all!
Dat het zo mag zijn…
Amen.