De nieuwe koning komt

De koning komt… een vertelling voor
kinderen naar Zacharia 14: 4-9


4
Die dag zal hij zijn voeten op de Olijfberg planten, ten oosten van
Jeruzalem. De Olijfberg zal in tweeën splijten: de ene helft glijdt weg naar
het noorden en de andere naar het zuiden, zodat er een breed dal ontstaat van
oost naar west. 5 Jullie zullen wegvluchten, het dal in
tussen die twee bergketens die zullen reiken tot aan Asel, zoals jullie ook
gevlucht zijn bij de aardbeving in de tijd dat koning Uzzia regeerde over Juda.
En de HEER, mijn God, zal verschijnen met al de
zijnen. 6 Op die dag zal er geen licht zijn; de
hemellichamen verliezen hun glans. 7 Op die ene dag, die
alleen de HEER kent, zal er geen onderscheid zijn
tussen dag en nacht. Pas tegen het vallen van de avond zal er weer licht
gloren. 8 Als die tijd aanbreekt, zal er in Jeruzalem
zuiver water ontspringen: de ene helft zal in het oosten in zee uitmonden en de
andere helft in het

westen,
zowel in de zomer als in de winter. 9 En de HEER zal koning worden
over de hele aarde. Dan zal de HEER de enige
God zijn en zijn naam de enige naam.


De vertelling

De kinderen komen de klas binnen
en gaan op hun vaste plaats zitten.
Het zijn de kinderen van een schooltje vlak bij de stadsmuur.
Die muur zorgt ervoor dat je niet zomaar de stad in kunt lopen
Maar in die muur zitten ook poorten… Daar kun je de stad in en uit…

Een van die poorten heet de Jaffa-poort,
als je daar naar buiten gaat … en ver doorloopt …. komt je bij de zee…
maar bij die poort staat het schooltje niet.

Een andere heet de Damascuspoort…
als je daar naar buiten gaat  … en heel
ver doorloopt … kom je in Damascus.
Dat is diezelfde stad als waar je in het journaal
zoveel nare dingen over hoort.

Ook bij die poort staat het schooltje niet.

Het schooltje van meester Zacharia staat bij de Gouden Poort.
Nee, die poort is niet echt van goud …
Waarom hij dan zo heet? Dat vertel ik straks

De kinderen zijn dol op meester Zacharia.
Omdat hij vaak grapjes maakt?
Nee, het is juist helemaal geen grappenmaker…
Meester Zacharia kan zo prachtig vertellen… 
als meester Zacharia vertelt… dan zie je het voor je ogen gebeuren.

Maar waar blijft hij nou?
Hij staat op het schoolplein met een paar vaders en moeders te praten.
Sommige grote mensen hebben tranen in hun ogen.
Ja, heel veel mensen zijn niet blij en niet gelukkig.
Hoe dat komt? Ach, de een is ziek…
de ander is pas naar een begrafenis geweest
weer een ander heeft onschuldig in gevangenis gezeten
Als je het ergens niet mee eens bent, mag je dat niet eens zeggen!
Weer een ander heeft honger… het is in die tijd niet leuk in Jeruzalem.
Echt niet. O weet je ook meteen om welke stad die muur is heen gebouwd.
Jeruzalem dus.. 
We zijn op bezoek in een schooltje bij de gouden poort van Jeruzalem.

Een van de vaders zegt: Het lijkt wel of God ons in de steek laat, meester Zacharia.
Kan God er nou niet eens voor zorgen dat het een beetje leuker wordt.
Altijd al die oorlogen en die honger en die ziektes …
Het klinkt boos en verdrietig tegelijk

“Ik heb nu geen tijd om daarover te praten,” zegt meester Zacharia.
“De kinderen zitten te wachten, maar je mag wel mee naar binnen gaan…
Samen gaan ze het schooltje binnen…
Meester Zacharia en die verdrietige- bozige vader.

De verdrietige bozige vader zoekt een plekje achter in de klas
Meester Zacharia gaat voor de klas staan… Hij rommelt even in zijn kastje
en haalt iets te voorschijn… Het is een… Het is een kroon.
“Meester Zacharia wordt onze koning!” roept Joshua zomaar door de klas!

Meester Zacharia schudt zijn wijze hoofd… Nee, ik wordt geen koning…
Die kroon zet ik neer om de koning die komt niet te vergeten…
God heeft beloofd dat de hele wereld ooit zijn koninkrijk zal zijn…
Er komt een koning die ons zal leren hoe je dat doet…
leven op de manier die God bedoelt.
Hoe dat zal gaan weet niemand…
Hoe het zal zijn, ligt in de toekomst verborgen…
We weten het niet.

Maar juist omdat we het niet weten, fantaseer ik er wel eens over….
en dan droom ik over die koning…  en dan zie ik het voor me…

Hij komt… Hij komt uit het oosten… van die kant….en dan gaat hij door de gouden
poort de stad Jeruzalem binnengaan! De stad van de vrede.
“Maar dan ligt de olijfberg wel lelijk in de weg!”… roept Joshua weer.
Klopt Joshua, maar in mijn droom houdt niets of niemand die koning tegen…
Die berg, die splijt in tweeën en dan is er een brede weg…
en de poort staat open. Ja, ja.. ik zie een poort wijd open staan.
Weet je… in mijn droom is die koning niet zomaar iemand, nee… het is God zelf.

Er zijn veel mensen voor wie het donker is geworden in hun leven …
Zacharia kijkt even naar die man achter in de klas…
maar op die dag is er geen donker meer… Het licht van God schijnt overal.
Ja, ja.. ik zie een poort wijd open staan… waardoor het licht komt stromen
“Hoera voor Israel!” roept Joshua.

Nee, nee… zegt de meester, niet alleen voor Israël, voor alle mensen, voor alle  volkeren! “Hoera voor alle mensen!” roepen alle kinderen.

In mijn mooiste droom, vertelt de meester verder,
zie ik mensen van over de hele wereld naar Jeruzalem komen,
om hier te leren hoe je dat doet… Leven, op de manier die God bedoelt…

Mensen komen naar Jeruzalem, om iets te halen wat ze niet missen kunnen… zoals
de vrouwen ’s morgens naar de bron gaan om water te halen…
En wat kunnen we niet missen om te leven op de manier die God bedoelt..?
De verhalen uit de Bijbel…
Ik lees ze elke dag, zegt meester Zacharia, om die koning niet te vergeten

Ik stel voor dat jullie de kroon straks meenemen naar de kinderkerk
en hem daar op jullie viertafel leggen om te denken aan de koning die komt.


Amen.