Witte donderdag

Gemeente van onze Heer Jezus Christus
Lieve mensen van God

Mijn opa was – ik heb het u wel eens eerder verteld –
een hervormde man te Poortvliet, op het eiland Tholen.
Het zou niet eens in hem opkomen om – in zijn eigen gemeente – deel te nemen aan
de maaltijd des Heren. Volgens de dominees te Poortvliet, nodigde de Heer
alleen aan zijn tafel: Zij, die “het licht hadden gezien”.

In het laatste nummer van “Graankorrels” het blad van de
PKN-gemeente te Opperdoes, schrijft de kerkenraad van de Chr. Geref. Kerk ter
plaatse aan de PKN-collega’s  over de
gemeenschappelijke avondmaalsvieringen in het bejaardenhuis. De broeders hebben
n.l. geconstateerd  dat er ook mensen deelnemen
uit andere kerken, waaronder zelfs Rooms Katholieken.

Een gemeenschappelijke viering met een parochiegemeenschap zit er overigens op dit moment ook niet in. Niet omdat de mensen niet zouden willen, maar omdat het van hogerhand verboden wordt. Het ziet er nog niet naar uit dat paus Franciscus
daarin verandering zal brengen.

Het zijn drie onderling zeer verschillende voorbeelden van de manier waarop kerken en stromingen omgaan met de tekenen van brood en wijn. 

Men meent dat te moeten reserveren voor de mensen die in de ogen van de
leidinggevenden, op de enige juiste manier geloven. Je moet het ware geloof
hebben. Lid zijn van de ware kerk, om aan de maaltijd van de Heer deel te
kunnen nemen.

Die leidinggevenden menen goede gronden te hebben om mensen uit te sluiten van
deelname. Ze stellen zich op als degenen die geroepen zijn,  een oordeel te vellen over de geloofsattitude van anderen. Maar,  als we dan eens kijken wie er zoal bij Jezus aan tafel zaten, dan valt je mond open van verbazing.

Niet om Judas, de z.g. verrader die er tussen zit.
Niet om Petrus, de loochenaar, die het hoogste woord heeft,
Niet om Johannes en Jacobus, dat tweetal baantjesjagers in Gods koninkrijk.
Niet om Levi/Mattheüs, de vertegenwoordiger van de toenmalige graaicultuur in de
financiële wereld van zijn dagen?
Niet om al die anderen, die zitten te slapen, als er in Getsémané beslissende
dingen gebeuren. Nee, over die mensen aan tafel hoef je niet verbaasd te zijn…
Maar dat die leidinggevenden in hun diverse kerken, met hun exclusieve
avondmaalsopvattingen, dat niet zien! Daar valt je mond bij open, toch?

Dat ze nou toch niet begrijpen, dat ze door de houding, nu juist het unieke van
Jezus zelf over het hoofd zien. Ze zien over het hoofd dat Jezus deze mensen
niet de oren wast, maar de voeten! Het zal toch niet zo zijn dat de broeders
met hun streepjesbroeken en bisschopsmijters Hem over het hoofd hebben gezien, omdat Hij neerknielde.

Ze zullen toch niet over hem heen hebben gekeken naar allerlei machtposities,
toen Hij zich klein maakte om slavenwerk te doen. Ze zullen toch niet hebben
gemist dat de Heiland  alle misstappen heeft
weggewassen van die eenvoudige vissersvoeten. Het zal hen toch niet zijn
ontgaan dat Hij een voormalig tollenaar reinigde van elke faux pas, die hij
maakte tijdens de dans rond het gouden kalf.

Ze zullen toch wel begrepen hebben, waar het Jezus ten diepste om te doen was? Ze
zullen toch zijn grote passie niet hebben misverstaan? 
De grote passie van deze ware mens, is: het vervullen van Thora.
Wat dat concreet inhoudt?

Op de eerste bladzijde van Gods openbaring,  staan de zonnegod van Egypte
en de maangodin van de Babyloniërs al te kijk. Wat nou goden? Lampjes zijn het,
die de Schepper ophangt aan zijn uitspansel!

Een machtige God-koning als de farao staat volkomen in zijn hemd, als hij het moet
afleggen tegen JHWH, de onuitsprekelijke God van een slavenvolk.

Een machtige god- koning als Nebukadnessar van Babel wordt verschillende keren
te kijk gezet. Op een gegeven moment loopt hij zelfs op handen en voeten en in
zijn nakie gras te eten… Wat een rund, zeg!

Als David zich een keer gedraagt als zo’n macho-koning, zet Nathan hem met een
zeer doelgerichte gelijkenis terug op zijn plaats.   

Kortom het hele boek van Thora en profeten ontmaskert  leiders, die leiding geven ten koste van gewone
mensen en daarmee ten koste van de Eeuwige.

Het is niet aan ons om de bisschoppen en de zware streng-calvinistische broeders
te beoordelen, laat staan te veroordelen.

Het is aan ons, om naar onze praktijk te kijken;
het is aan ons om te zien of we zelf heersend of dienend in het leven staan.

Dat laatste, dienend in het leven staan, is nogal tegen de natuur.
Daar, in de natuur, geldt de wet van de jungle: de sterkste overleeft,
de zwakke legt het loodje

In Gods koninkrijk gelden andere wetten:
daar wordt naar de zwakke omgezien,
daar knielt een lijdende knecht neer, wast de voeten, breekt het brood, vergiet
de wijn en gaat door de dood heen …. Om ten derden dage op te staan! 

In Gods koninkrijk worden niet alleen koningen en afgoden te kijk gezet,
daar wordt zelfs de dood te schande gezet. 

In Gods koninkrijk gelden tegendraadse wetten:
Wij houden er niet van om onze andere wang toe te keren,
wij zijn meer van “oog om oog, tand om tand.” 
Wij moeten niet zoveel hebben van: “Laat je linkerhand niet weten wat je
rechter doet… Wij zijn meer van: “Voor wat, hoort wat!
Wij hebben een hekel aan de minste zijn… 
ook al weten we diep in ons hart best, dat dat vaak de enig begaanbare
weg is.
Wij houden er niet van om de eerste stap te zetten, ook al weten we best dat we
daarmee meer, dan met koppigheid.
Wij houden niet van softies, al weten we heel goed dat keihard aanpakken,
vaak contraproductief is. 
Dat koninkrijk, met die andere wetten, dat is… de grote passie van Jezus
Messias

In Gods koninkrijk worden we genodigd een open tafelgemeenschap te vormen. Aan
Gods koninkrijk mag iedereen zijn aandeel leveren aan de liefdemaaltijd.
Aan die tafel mogen we samen proberen onze natuurlijke neigingen in toom te
krijgen en te houden, opdat wij meer en meer leren leven als mensen naar Gods
beeld. 
Laten we proberen de passie van Jezus van Nazareth tot de onze te maken
en koste wat het kost, dienend in de wereld staan, uit dankbaarheid voor het
feit dat hij op witte donderdag ook onze voeten heeft gewassen.

Laten we proberen de passie van Jezus tot de onze te maken
en koste wat het kost de macho’s van deze wereld te kijk zetten,
opdat zijn rijk van recht en vrede kan doorbreken in een wereld
die lijkt te zijn overgeleverd aan de machten van wellust en hebzucht.

Liefde en vriendschap kenmerken het leven van Jezus Messias,
rechtvaardigheid en vrede zijn de bouwstenen van zijn koninkrijk

Zijn missie werd zichtbaar toen hij knielde om de voeten van zijn vrienden te
wassen;  zijn passie bracht hem een lijdensweg tot aan het kruis,
een gang door het land van de dood…
en op de derde dag: zijn opstanding.

Deze gepassioneerde mens is opgestaan en leeft… in zijn kerk.
Hij leeft overal waar mensen een open tafel aanrichten,
het brood des leven breken en delen,
en elkaar de wijn van het koninkrijk aanreiken,
in het besef dat aan die tafel Christus de gastheer is en mensen genodigden.

In de tekenen van brood en wijn mogen we Hem gedenken, die ons de voeten wast,
die ons heeft gereinigd van alle ongerechtigheid.
In de tekenen van brood en wijn mogen de Hem gedenken, wiens bloed vergoten
werd, op de weg naar Eeuwig leven.
Op die weg is Hij ons voorgegaan
opdat wij zouden opstaan
en Hem volgen.
Trouw!                           

Dat het zo mag zijn – AMEN