Goede Vrijdag

Muziek uit Taizé: “Bleibet hier und wachet mit mir”



Stilte en drempelgebed 

 

Jij komt
in mijn

leven
binnen

 

Jij gaat
op mijn wegen
mee

Jij voor mij
zoals: zo groot
is de liefde

 

Ik laat je
in mijn leven
binnenkomen

 

Ik ga jou
op jouw wegen

achterna

 

ik sta
voor het kruis
van jouw liefde voor mij

ik voor jou
in de sporen
van de liefde

 

 

Mattheüs Passion: “Kommt ihr Töchter, helft mir klagen”

 

Lezing Mattheüs 26: 26 t/m 30  

26 Toen
ze verder aten nam Jezus een brood, sprak het zegengebed uit, brak het brood en
gaf de leerlingen ervan met de woorden: ‘Neem, eet, dit is mijn lichaam’.
27 En hij nam een beker, sprak het dankgebed uit en gaf hun de beker met
de woorden: ‘Drink allen hieruit, 28 dit is mijn bloed, het bloed van het
verbond, dat voor velen wordt vergoten tot vergeving van zonden’. 29 Ik
zeg jullie: ‘vanaf vandaag zal ik niet meer van de vrucht van de wijnstok
drinken tot de dag komt dat ik er met jullie opnieuw van zal drinken in het
koninkrijk van mijn Vader.’ 30 Nadat ze de lofzang hadden gezongen,
vertrokken ze naar de Olijfberg.

 

Mattheüs Passion: “Erbarme dich”

 

Lezing:  Mattheüs 27 vers 45 t/m 50 

45 Rond het middaguur viel er duisternis over het hele
land, die drie uur aanhield. 46 Aan
het einde daarvan, in het negende uur, gaf Jezus een schreeuw en riep luid: ‘Eli, Eli,
lema sabachtani?’ Dat wil zeggen: ‘Mijn God, mijn God, waarom
hebt u mij verlaten?’ 47 Toen
de omstanders dat hoorden, zeiden enkelen van hen: ‘Hij roept om Elia!’ 48 Meteen kwam er uit hun
midden iemand toegesneld die een spons pakte en in zure wijn doopte. Hij stak
de spons op een stok en probeerde hem te laten drinken. 49 De anderen zeiden: ‘Niet doen, laten we
eens kijken of Elia hem komt redden.’ 50 Nog
eens schreeuwde Jezus het uit, toen gaf hij de geest.

 

Mattheüs Passion: “Befiehl du deine wege”

 

Het verhaal van Matthew Poncelet


Matthew Poncelet zit in een Amerikaanse dodencel.
Hij is ter dood veroordeeld omdat hij een meisje heeft verkracht –
Hope is haar naam.
Daarna heeft hij haar en haar vriend vermoord.
Walter is zijn naam.

 

Zuster Helen, een non, ontvangt een brief van
Matthew.
Hij vraagt haar hem te helpen, aan de doodstraf te ontkomen.
Zuster Helen probeert de haat te doorbreken.
Ze probeert ruimte te scheppen voor zoiets als “vergeving”

Alleen al de confrontatie met die vraag, is voor de families
van de vermoorde jonge mensen, heel erg moeilijk.
Maar ook voor Matthew is dat heel zwaar.

Door de gesprekken met zuster Helen, komt Matthew tot inzicht.
Op een ochtend vertelt hij Helen:
“Ik heb vannacht voor die kinderen gebeden.
Dat had ik nog nooit gedaan.”

Zij antwoordt:
“Er bestaat verdriet dat alleen God kan beroeren.
Je hebt iets vreselijks gedaan, maar je hebt je waardigheid gevonden.
Die waardigheid kan niemand je meer afnemen. Je bent: “Kind van God.”

Zoiets had nog nooit iemand tegen Matthew gezegd en
het raakt hem diep.
“Ik hoop dat mijn dood een troost is voor de ouders.”

Zijn allerlaatste woorden zijn voorde ouders van Walter en de ouders van het
meisje HOPE:
“Ik wil deze wereld niet verlaten met haat in mijn hart.
Ik vraag u vergiffenis voor wat ik heb gedaan.
Het was een vreselijke misdaad u uw kind af te nemen.”

Geen van de ouders geeft antwoord.
Matthew wordt ten slotte terechtgesteld.

Met zijn armen opzij vastgebonden ligt hij als een
gekruisigde.
Hij krijgt de dodelijke injectie, in het reine met zichzelf en met God

Hij is als de misdadiger, naast Jezus gekruisigd. Ook die wist: Bij deze mens
moet ik zijn. Michel van der Plas verwoordde het zo:
Ik zie zijn naam en roep hem:
Denk aan mij als je thuiskomt in je rijk
Jezus. Thuis. Rijk. Je roept maar, vreemde dingen
die in je toegeknep keel ontspringen
wanhopig, in het wildeweg – kijk:

Hij tilt zijn hoofd op en zijn ogen zoeken
de jouwe in een menigte van vloeken,
waardig en zeker; als een eerbewijs.
Vandaag nog, zeg hij (en zijn stem gaat breken)
Samen ( maar zijn ogen blijven spreken)
Samen wij in ’t paradijs.

 



We doven de paaskaars   –  

Gebed voor de nacht 



Blijf bij ons, God,
want de dag loopt ten einde en de avond valt over ons heen.

Blijf bij ons, God, want wij
vrezen het duistere dreigen

van een nacht die een
eeuwigheid duurt.



Blijf bij ons, God,want wij wachten gespannen op de morgen

en wij weten niet of hij wel
komt.

 

Blijf tot ons spreken,
ook als wij zelf door onheil vandaag woordloos zijn geworden.


Blijf naar ons omzien,
wanneer onze ogen speuren naar een lichtpunt in het donker.


Blijf naar ons luisteren,
als wij U zeggen wat wij nog aan niemand hebben toevertrouwd.


Blijf bij ons, God,
met een enkel woord,
een eenvoudig gebaar vol warmte en troost en vriendschap.


Blijf bij ons, Metgezel,
ga met ons mee onderweg en vertel ons

het geheim van geloof, hoop
en liefde.



Blijf bij ons, Vriend,
en help ons dat wij Jou niet verlaten

in al jou eenzaamheid van
deze nacht.

Blijf bij ons, blijf ons
nabij, blijf ons bij…..



Mattheüs Passion: “Wir setzen uns mit Tränen nieder    

 

We verlaten in stilte we de kerk.